212

*spoiler warning*
dawno nie widziałem tak spieprzonego filmu - wszystko w nim było do bani - od a do z. poczynając od gównianego scenariusza, napisanego przez jakiegoś ignoranta, który swoje naukowe wizje sczytuje chyba z tabloidów - 4 trudne słowa i wizja gotowa. płytkie przemyślenia, brak konsekwencji, brak zdecydowania - w zasadzie autor sam nie wiedział chyba ‘naukowa strona’ jest dobra czy ‘zła i bezduszna’ i wyszedł z tego totalny kotlet mielony ze starych obiadów. film kończy się przedstawieniem księgi rodzaju w wersji ’stworzone przez kosmitów’ - sami kosmici też jak z taniego filmu z lat 9o’, zerżnięte z filmów spielberga niemal w 1oo%. najgłupsze jednak są zachowania ludzi - totalnie paranoidalne - może amerykanie tak mają, ale ja totalnie nie rozumiałem czemu ktoś zachowuje się w danej sytuacji tak bez sensu. niby to thriller, niby akcja, niby SF - nic do końca, nic dobrze. tajemnicze postacie pojawiające się ni-z-tąd-ni-z-owąd jak w tanim horrorze, wyglądające nie wiedzieć czemu jak aryjczycy po kropelkach z atropiny i ciężkiej nocy z dużą ilością amfy, ubrani jak z taniego stowarzyszenia nacjonalistów. film obejrzałem z dużą dawką emocji - wqrzając się ciągle na kolejną głupotę, na kolejny okaz ignorancji czy niedoróbstwo.
totalnie odradzam, chyba że na kimś robi wrażenie rząd cyferek i losowo wygłaszane ciekawostki na temat słońca. film spokojnie można włączyć w 1′52″ filmu - bo ostatnia scena jest najładniej zrobionym fragmentem.
na imdb 6.7 [SIC!!] ja mu daję nie więcej niż 2/1o.

kolejny dziwny film. ni-to-dramat ni-to-romans… nastolatek dorabiający jako dealer zaprzyjaźnia się ze swoim klientem - psychologiem. dziwna przyjaźń sqtqje przełomami w życiu ich obu - dorosły, któremu zabrakło młodości i młody, który musi szybko wydorośleć. do tego wątek romantyczny - znów nietypowy, bo realistyczny [nie takie tam mydło-powidło z tanich komedii, tylko taka prawdziwa miłość-nie-do-końca]. nietypowy obyczaj opowiedziany w bardzo fajny sposób. jak każdy obyczaj bywa chwilami nudnawy ale cała historia jest bardzo fajnie poprowadzona trzymając przed ekranem do samego końca. film nie dotyczy niczego konkretnego - po prostu jest obrazem ludzkich problemów jakie mogą nas otaczać. film ogląda się świetnie zwłaszcza dzięki świetnie dobranej muzyce z czasów o których opowiada [’94]. muzyka niewątpliwie jednym z aktorów i dobrze odegrała swoją rolę.
na imdb zasłużone 7.2 a ja nawet poważyłem się dać 8.

kiedy zaczął się film zacząłem się zastanawiać czemu oglądam jakaś starą produkcję z lat 9o’. byłem pewien że to okolice 94-96. i nagle ludzie wyciągają komóry - całkiem nie stare modele i coś zaczyna zgrzytać. pomyślałem że to tylko stylizacja na takie lata. ale nie.. to po prostu polski film [2oo7] - zrobiony najprawdopodobniej z budżetem bliskim zera q:
jak większość polskich filmów ten również jest dramatem zaczynającym się tak ciężko, że ‘aż się chce wyjść z kina’. tym razem nie wyszedłem i bardzo mnie to cieszy, ponieważ z każdą chwilą produkcja staje się ciekawsza. całość okazuje się zupełnie nietypowym romansem, o tym, że w każdym człowieq [nawet bandycie] może tkwić dobro, że miłość potrafi przezwyciężyć wiele i w ogóle i tak dalej… generalnie mimo ciężkiego początq film łagodnieje pozostawiając bardzo miły posmak.
na imdb zasłużone 7.4

nie lubię jima carreya ani większości filmów w których występuje - durna mina, przewrócić się, wykrzywić - BU-A-HA-HA. ten film zaczyna się dokładnie tak. ale po pierwszych 2o minutach zmienia się w dość miłą komedyjkę romantyczną. bardzo fajna lektura przed snem - zwłaszcza na zły dzień [tak myślę], napawająca pozytywną energią. nie jest to nic specjalnie ambitnego ale nie jest głupi slapstickowy humor. na imdb ma 7.1 i… hmmm… 6 czy 7?.. niech będzie to 7 - za tą ilość dopaminki niech będzie.

parę[naście] lat temu uznałbym taką produkcję za haniebną i wulgarną. ciągle gadają o sexie a język jakim się posługują jest “bezpośredni”. nie opierdalają się ze słownictwem tak generalnie. ale teraz jest teraz - do wszystkiego można mieć dystans i czerpać to, co najważniejsze - co ktoś na prawdę próbuje pokazać. bo tak na prawdę ta niby-tania komedyjka o pierdoleniu się na prawo i lewo okazuje się być bardzo romantyczną historią pokazującą właśnie, że choćby nie wiem jak starać się pozbyć wartości moralnych i wmawiać sobie że wszystko-jest-za-równo, fakty są takie, że życie jest piękne - tylko trzeba włożyć w nie trochę wysiłq. miłość może być prawdziwa. a sex może być uprawianiem miłości.
damn! kiedy tak gadali o tym sexie to pomyślałem - qrde, trochę jak chasing ammy. kiedy pojawił się jay pomyślałem - qrde, trochę jak clerks. no i w końcu sprawdziłem - to oczywiście kevin smith. trzeba przyznać, że ma rozpoznawalny styl q:
na imdb 7.2 a u mnie 8.o.

chociaż chasing ammy podobało mi się mimo tego, że to ‘97 hmmm… cóż - filmy smitha trafiają do mnie. dogma rozłożyła mnie na łopatki.